Hiking the south rim of the Grand Canyon

Vandaag hebben we de Grand Canyon bij daglicht bekeken. Er wordt beweerd dat het licht in de canyon het beste is tijdens zonsop- en ondergang, maar overdag zijn, bij een heldere dag als vandaag, de kleuren ook heel intens. Alles om je heen kleurt rood, groen, bruin, grijs, zwart en blauw. Wij hebben vandaag twee trails gelopen: de Village Route en de Hermit Rest Route. Beide routes bevinden zich aan de zuid kant van de Grand Canyon en gaan naadloos in elkaar over. Je loopt zo'n 13 kilometer langs de afgronden. Er zitten stukken bij waar de bodem van de canyon honderden meters lager ligt. Niet echt verstandig om daar over de rand te kijken want een onverwachte windstoot kan funest zijn. Met verbazing hebben we dan ook gezien dat sommige ouders wel heel erg makkelijk met hun kinderen omgaan. Sommige mensen lopen met hun kids over kliffen die maar net anderhalve meter breed zijn en waar de ondergrond bezaaid ligt met kleine steentjes waar je makkelijk over kunt uitglijden. Je houdt je hart af en toe vast. Als je dit morbide gedrag een beetje naar de achtergrond laat schuiven dan blijft er eigenlijk alleen maar ontzag voor de grootsheid van dit landschap over. Ik stel voor dat je foto's de goed bekijkt want zo krijg je een goed idee hoe mooi het hier is.

Morgen rijden we al vroeg naar Bryce Canyon. Dit wordt een rit van bijna 500 kilometer. Na 100 kilometer plannen we onze eerste stop want dan zullen we aankomen bij Horse Shoe Bend. Hier loopt de Colorado in een haarspeldbocht naar je toe en weer van je af. Een mooie locatie om wat foto's te nemen. Als we eenmaal in Bryce aankomen zullen er zeker meer foto's gemaakt worden. Ik heb al van diverse mensen gehoord dat dit toch wel een van de mooiste parken in de Verenigde Staten is. We gaan het beleven.

Groetjes allemaal, en geniet van het weekend.